Compositie gaat over de samenstelling van beeld op het platte vlak. De compositie van een beeld is te ontleden in beeldassen; Dit zijn de vaak onzichtbare lijnen waarmee de maker van het beeld een bepaalde organisatie in het beeld aanbrengt.
Naast de duidelijke lijnen van architectuur, objecten en onderwerp kan een compositievorm ook uit aandachtspunten bestaan die het oog van de gebruiker door het beeld leiden. Deze aandachtspunten kunnen bijvoorbeeld de kijkrichting of de beweging/houding van een model zijn.
Er zijn vele soorten compositievormen en vaak zien we in een beeld ook meerdere compositie principes door elkaar gebruikt. Meestal is er echter 1 compositievorm overheersend.
- symmetrische compositie
spiegeling van beeldelementen rond een centrale beeldas
- Assymetrische compositie
soms oogenschijnlijke willekeurige verdeling van de beeldelementen. een voorbeeld is het gebruik van de gulden snede regel [totaal niet willekeurig in benadering dus]
- centrale compositie
wanneer er een snijpunt van een verticale en horizontale as in het beeld is. aandachtspunt gaat dan vanuit het midden naar de buitenranden toe… of andersom.
- Geometrische compositie
beeldassen volgens een meetkundig systeem. Dit kan ook een gulden snede principe hebben.
- Diagonale compositie
een schuine lijn volgt de aandachtspunten of verdeelt de compositie in tweeen. Interessant is hierbij dalende en stijgende bewegingen die deze compositievorm als gevoel mee kunnen geven.
- piramidale compositie
ookwel driehoeks compositie, twee diagonale beeldassen die kruizen met een horizontale.
- Dynamische compositie
ookwel bewegingscompositie. Door de opbouw van de beeldelementen ontstaat de suggestie van beweging. Dit komt omdat het oog van element naar element gevoerd wordt.
- over all compositie
alles lijkt van gelijke waarde en er is niet een duidelijk lijn of rangorde te ontdekken.