TV9435

een mooie toepassing op smartphones voor het geval je een handleiding van een of ander apparaat niet wil zoeken . Nu is het even een printer, maar binnenkort vast voor van alles te krijgen.

De Mini getaway is interactieve viral voor MINI cars. Het is een voorbeeld van een zeer geslaagde ARG (alternate Reality Game) Door middel van een smartphone en googlemaps werd een week lang een virtual ‘run & chase” gespeeld in Stockholm. Via je smartphone kon je de virtuele mini opsporen en in je bezit nemen. Vervolgens moest je deze zolang mogelijk in je bezit houden door op de vlucht te slaan voor alle andere deelnemers.
Het komt dus eigenlijk neer op een soort fysiek ‘tikkertje’ via virtuele middelen.

mini getaway website >

Dit deed mij denken aan een amerikaanse film uit de jaren 70(?) waarbij studenten een sniper schietspel deden met iets van verfpistooltjes geloof ik. In deze film was er natuurlijk uiteindelijk ook iemand met een echt pistool enzo enzo.
[mental note to self: hoe heette die film ook al weer?]

Het sterke aan zowel de film als deze campagne is dat je je medespelers niet (persé) kent. Vanuit een bepaald oogpunt heel social dus.

Aan de hand van de commercial van the vikings (paranoidus) voor Epuron is hier een invulling /uitleg van het MediaFormat concept schema.

Premisse

Vertrekstelling/vooronderstelling/bewering van de maker, waarin de essentie en de dramatische ontwikkeling in een enkele zin wordt weergegeven.
Ongezien maakt onbemind.

Conceptuele inhoud / verhalende inhoud

Het geheel van informatie, handelingen, gedachten & dialogen vervat in een artistiek werk. Het gaat om wat er wordt verteld met het werk, hetgeen uiteindelijk altijd een bedoeling, betekenis of boodschap heeft.
verhalende inhoud:
we volgen verschillende situaties van een grote a-typisch en mensvreemd uitziende man, die aansluiting lijkt te zoeken met de mensen in de stad. Deze nogal lompe pogingen om contact te maken worden genegeerd. De verschillende ontmoetingen en situaties lijken los van elkaar te staan. Todat hij in het park een ontmoeting heeft et een man die zijn potentie ziet en hem een baan aanbied. Vanaf dat moment zien we de man in tegenwoordige tijd: Het gaat duidelijk beter met hem en hij voelt zich gelukkig en heeft een volwaardig plek in de maatschappij gekregen.

conceptuele inhoud:
De wind is omschreven d.m.v. een allegorie: een personificatie van een abstract gegeven, in dit geval de wind, die zich niet gewaardeerd en begrepen voelt door de ‘rest’ van de mensheid. Niemand lijkt hem te accepteren totdat hij in een parkje een man tegenkomt die hem een baan aanbiedt: het energiebedrijf. De commercial maakt ons bewust van het feit dat wind niet alleen lastig en vervelend is, maar vooral heel waardevol is voor onze energievoorziening. Dit laatste wordt erkend door de energiemaatschappij.

Relatie/beleving publiek

De relatie tussen je productie en de toeschouwer/gebruiker, oftewel het proces tussen het kunstwerk en de kijker: wat ervaart het publiek en op welk moment. Wat wil je uiteindelijk bereiken bij je publiek?
Is het een morele overweging, een statement, een emotie, een vraag? Hoe ziet dat publiek eruit?
En is er sprake van interactie, waarom, op welk moment en met welke interface?
Het filmpje speelt allereerst in op verwarring en vervreemding. De combinatie tussen een realistische en alledaagse arena, waarin het personage zich onaangepast draagt zorgt voor een oplopende spanning wat deze persoon drijft en hoe dit af gaat lopen.
Op het moment van de pay-off wordt die vraag ingelost en blijkt dat het personage de wind personifieert en met terugwerkende kracht het verhaal zijn ware betekenis krijgt.

Structuur

Het structureren, ordenen en doseren van de inhoud. In welke volgorde wordt de inhoud getoond/verteld? Hoe is de inhoud verdeeld? Waar begin je het verhaal/werk mee, hoe ontwikkelt het zich en waar eindigt het? Kortom; hoe worden de verschillende verhaal-, beeld- en geluidselementen gerangschikt?
linear… door middel van flashbacks terugblikkend vanuit de protagonist. De protagonist vertelt over zijn geschiedenis in voice over en dit wordt ondersteund door beelden van situaties en ‘ontmoetingen’ die zijn verhaal verduidelijken.
Aan het einde van de commercial wordt de clou verteld: het was de wind!

Vormgeving

Alles aangaande beeld en geluid: kadrering, de toon van de productie (bv. ironisch, ludiek, choquerend), belichting, typografie, compositie, stijlkeuze, en geluid. Welke beelden en stijlmiddelen gebruik je en waarom?
De commercial maakt gebruik van de (herkenbare) vorm en stijl van een documentair portret. Dit docu-gevoel wordt versterkt door de ingetogen stijl, de rustige manier van  vertellen en monteren en het ‘non’ glamour gevoel dat de commercial uitstraalt.
Grauwe verlaten sfeer dmv kadrering (veel totalen, geen point of view shots), belichting en door de afwezigheid van figuranten. Hierdoor concentreren we enkel op de eenzame hoofdpersoon en de mensen die hij ontmoet. Het hoofdpersoon zelf valt uit de toon door zijn uiterlijk, kleding en stemgeluid (en bijv ook zijn Franse accent). Hij refereert aan ‘de sterke man’ uit oude zwart/witfilms of de kermis (als ‘freak’); iemand met heel veel kracht, maar ook -of juist daardoor- iemand die buiten de groep valt, niet snel aangesproken durft te worden, niet makkelijk aansluiting vindt. De muziek, die treurig, tragisch en ontroerend tegelijk is, zorgt voor een sterke identificatie met het hoofdpersonage.

Context

Alle aspecten die te maken hebben met de directe en de indirecte omgeving van de productie. Waar staat het werk, waar wordt het vertoond en wat voegt dat toe aan je werk? Hoe wordt het werk gepresenteerd? En wat vertelt deze presentatie over je werk?
Context is tv / bioscoop, het is een commercial. Het is in opdracht van een (grote) energiemaatschappij.

door gegevens uit je profiel te halen en die in interactive frames te verwerken in het filmpje (waarin je naam, locatie en foto’s van vrienden verschijnen) wordt zeer confronterend duidelijk gemaakt hoe makkelijk het is om je gegevens te gebruiken en achterhalen via het internet. Dit is mbv het cliche van ootsblok cyber criminaliteit in een viral verwoordt.

De lancering van de philips 21:9 cinema tv werd ondersteund door een interactieve reclame campagne met een heel groot budget. Het is een geniale ‘making of’ verwerkt in een scene die een lange freezeframe in tijd is. in de interactieve ‘ making of ‘ gedeeltes wordt duidelijk gemaakt waarom 21:9 nu zo’n enorme meerwaarde is tov andere tv’s: resp. licht en ambilights / breedbeeld kadrering / HD kwaliteit … scherpte en retouchering.
de clip heet carousel. Hij eindigt ook weeer zpals hij begint en ‘onderweg’ zien we een actie scene die uit de Batamn film van Christopher Nolan lijkt te komen, maar dan dus in bevroren tijd.

Ik kan de interactieve versie niet meer vinden maar de clip zelf en de ‘making of’ staan hier:

simpele minimale toepassing die het idee van interactie geeft zonder dat er een sturend verhaal of ontwikkeling is. Ondanks de minimale interactie en de nog minimalere gevolgen van je interactie (feitelijk is het enkel horizontaal scrollen) is door de beeldconstructie en vormgeving toch een goede totaal ervaring aanwezig. De ervaring van sfeer, maar ook vooral van ruimte en ruimtelijkheid die je graag bij wooninrichtingen ervaart komt goed naar voren. zelfs zonder fysiek in de ruimte aanwezig te zijn.

to the campaign >

de Campagne is gemaakt door Forsman & Bodenfors, een zweeds bureau( kortweg F&B)

The posts in category iweek Liepaja will give an impression of my /our participation of the visit and seminar we attended in Latvia between the 24th and 28th of November. For me this was the second visit (last year I visited the opening op the media department of Liepaja University). The amount of work done during last year is amazing. The schools facilities are well organised, the curriculum of BA and Master program is well developed and the Phd program is being set up right now.

First of all a big thank you to all the participants and their contribution to the discussions about systems and ideas for arts education. And even more a warm thank you to Santa Mazika, Anna Trapenciere and the MPlab staff from Liepaja University, who organised this week.

For us the week started on wednesday where we – after a long journey- arrived in the Fontaine Royale. This hotel is some kind of eclectic Oase in town. Very much like hotel Bazaar in Rotterdam (for those of you who know the place), but more raw and pure.

Thursday morning we went on a tour through the town of Liepaja and ende up in Karosta, an old russian army complex. In the middle of this area stands a beautiful Russian Cathedral, around it are a lot of housing projects located. Some abandoned, some inhabited. The combination of the cathedral, the housing blocks and the -often abandoned- Russian army facilities gave the area a strange intriguing atmosphere. The area is beautifully located in a forest near the sea side.
It was a very inspiring tour, and ideas for doing something with Karosta in a artistic context where many.

More photo’s of the tour can be seen on Cai’s TAMK blog (since i carried only a shitty iphone for making photo’s and his photos are better).

The afternoon of the first day was full with interesting presentations (some of which I documented in the post: University Presentation.
The evening was full with Sauna and ‘grande diner’. There was second of confusion when someone asked one of the other visitors in the sauna ‘do you want me to beat you?’ but the guy meant actually a friendly beating with the birch twigs.It was a very nice evening program and I was even lucky enough to receive a twinkling massage from a really good masseuse (paldies masiere !).

We did have a slightly extended lunch in the midday. The restaurant was probably a bit overwhelmed with the large number of the iweek group added to the regular number of guests upstairs. The food was quite good, the waiting was a bit long.
Second part of the afternoon was occupied with an interesting ‘next step’.

All academies were invited to write down on stick-its what they have to offer and to whom. And also opposite: what they want to gain and where. Although time was short, some first steps in making appointments and discussing possibilities took place.

Concerning projectseminars / festivals.
As Zilvinas pointed out:
the top down approach is difficult. How to create dynamics amongst students?
Theme based festival might be a good starting point. This will give a conceptual context.
Zilvinas mentioned the ‘camper/RV’ project.

The inspiring presentation of Albert, the comments from Cai, and the Questions of Zilvinas immediately generated some instant ideas, between John and me, about possiblities of having longer project periods with several institutions.

As John mentioned  all academies (except RISEBA,Riga) are located in non-capital cities. The ‘underdog’ no-nonsence  position of these location might have a influence in the approach and attitude of the institutions. Aigars pointed out that Riga was not your regular capital, so also Riga fitted the description. Geographically the academies are located in a more ore less circular shape, connecting the northern european countries.

For the HKU, setting up a better exchange program (both in BA and MA program is an interesting step. both local and foreign students will gain from these visits, and stays. Next to that, setting up an international project with several academies is something I’d like to work on. Both the exchange part as working in online and virtual environments will be adressed in such collaboration.
Personally I would like to see exchanges between Liepaja university, Tamk, and others.

Social media and virtual collaboration
Cai is talking about the use of online documentation. Blogs are used. Also google docs are a good option.
Theoretical studies and courses might be combined throughout the various universities.

Dropbox is a handy tool. It works  with shared folders on your local harddrive. We are used to putting our files in folders on your local harddrive. So it’s easy to use. The downside is that we cannot combine different documents; hyperlink them etc. > dropbox is handy in  case off sharing and transferring documents. Googledocs is another system which might work. But the easiest and most visual form is that of a blog ( in which googledocs, might be connected) . This is a good way of organising and visualising all data and comments.

common advantages
• Easy editable
• accesible from every online machine (not only the ones with your local dropbox folders).
Specific advantages for the school(s)
• Students can see posts and participate. (in the places you want them to participate).
• readers and modules can be published in a structured way,
• which makes it easy to connect different overlaps and connections.
• overlapping modules from other institutes can be linked or refered to.
• modules are archived and the archive is growing and maintained,
• Results outcomes can beshown within the modules
• personal notes (author, etc) are mentioned;  who’s doing what ? who published what etc.

As we saw in the presentation of Bauhaus University, the system of having an open content wiki , works fine. Students update and archive their processes and work. Lecturers do the same for their courses.
http://www.uni-weimar.de/medien/wiki/GMU:Keeping_Track

steps to take:
Anna, Santa will sent all email-adresses for blog invitation. And prepare a blog environment.
This could be blogspot / wordpress.
all participants will upload their presentations  and their notes comments / photo’s of the iWeek.
and then we made a start.

Furthermore we should start disscusion as how to setup exchanges, make appointments and take this collaboration to the next level.

Cai invited all of us for the next event in Tampere which will be International week april 10 – 15 2011

The second day of the seminars had the focus on short presentations, discussion and proposals of plans.
Less students were present than in day one. Which was a pity, because this day also the input of students would have been very effective.
After the last presentation which we couldn’t do in day one, Albert gave a short introduction and insight in how the academy of pop culture approached setting up a collaborative festival:

Intensive program for students / academies:
Island project, g-Ameland:
cooperation with 4 universities. Project is part of Erasmus progam:
• TAMK, Finland
• Liepaja University
• University of Budapest
• Academie for Popculture.
The output is published via different media. Qualities of the academies are mixed. Journalism, digital media, animation, AV. Coming year the festival might take place in Liepaja. Participating academies are open for new cooperation.
The festival/project was documented via blogs, facebook and other social Media (flickr, youtube, etc).
website island festival

Individual program for students:
Creating possibilties for students to find their own workfield. Students are stimulated to find their own way. If -for a certain concept- they actually need to go to the source (eg. Folksinger from Leeuwarden going to Nashville), this is stimulated by the academie.
Collaboration goals:
exchange of students and education. different views of culture/visions. These will be brought back in by students who return. Also students from foreign institutions coming here will be of influence on the work and mentallity of the ‘home-staying’ students. That means however that the system of the school should be internationally orientated. Like Anne Kristine mentioned that in Denmark all courses are given in English.
The HKU should develop an open apporach towards international courses in which the students from all over will mix. This means first of all the approach of lecturers should be open minded.

I encountered a presentation of Maki Ueda talking about ‘Palm Top Theatre i3DG’.

Palm Top Theater puts 3D movies in the palm of your hand. It is an exhibition consisting of a device called i3DG. i3DG derives from the words”I”, “3D”, and “Gadget”. i3DG is a playful analog extension to an iPhone or an iPodTouch, converting its 2D display into a layered 3D view. i3DG is invented by Jitsuro Mase, a media artist, and produced by DIRECTIONS, Inc, a Japanese media production company. It has won a prize of an international competition, Ars Electronica Festival 2010 Honorary Mention. This groundbreaking device lets you enjoy 3D movies right in the palm of your hand without 3D glasses or other gear. www.ueda.nl/ptt (texts from the crosslab events website).

palmtop theater at V2_

crosslab events – mobile design

A lot of presentations today. Some of which i made short notes about. The presentations mainly handle about educational structures and brief introduction about the schools itself. Some studentwork is shown as example.

Albert v/d Kooij – Academy for PopCulture, Leeuwarden

Academie gericht op alles wat gerelateerd is aan pop-cultuur. Dit is een stuk breder dan alleen pop muziek. De studenten leren om heel praktisch -marktgericht of marktcreërend- te werken aan voornamelijk eigen projecten.
Competentie gericht onderwijs. De studenten kiezen zelf uit een lijst van competenties. De fascinaties van studenten staan centraal in de benadering van projecten. Docent meer consultant.
De beoordelingen zijn assesment. Hiervoor is een koppeling met het bedrijfsleven / profesionals aanwezig.

Vytautas Zalys – Siauliai university, Lithuenia
Universiteit met competentie gericht onderwijs waarbij de lessen in competentie blokken opgebouwd zijn. Hier zijn een aantal richtingen /eindprofielen in gedefinieerd. De school bestaat uit éen department waarin verschillende profielen aanwezig zijn. Er is een basis in competenties die studenten moeten behalen. Dit zijn de basic skills die voor iedere student gelden. Daarna (vanaf semester3 ?) is een vrij pad te volgen.
De school is practice based.

Zilvinas Lilas- Academy of media arts, Cologne
Analoge presentatie met de ‘downsides’ van kunst onderwijs.

Analoque presentation about the school of media arts. The school is not part of the Erasmus progamm or Bologna programm. In the presentation it was made clear that the students are trained to work on their own projects, which all have a conceptual approach.

Het gaat veel meer om waarom je iets doet ipv. hoe je het doet. De school heeft een ingang en 1 uitgang. Tijdens de studie kun je verschillende kanten op springen . Falen mag, sterker nog; falen wordt aangemoedigd. Aan het eind levert de school proffesionals af. Als lesmodules, kun je je als student inschrijven voor 1 of meerdere lessen/ docenten. De docenten pitchen als het ware om studenten in hun klas te krijgen. Het niet zozeer competentie gericht. Het is practice based, wat dan ook de beste leermomentne oplevert > hands-on ervaringen opdoen. De fascinaties van studenten staan centraal in de benadering van projecten. Docent meer als consultant? (zelfde principe als de academie voor popculture?). Vanuit de tekenlessen leren de studenten om gaan met ‘gesture’ . Dit misten ze vervolgens weer in de media klassen.
Beoordeling is moeilijk en wordt liever niet gedaan . Komt dit terug in de asssesments ?
website

a statement as a starting point:
‘poetry vs professionalism’:
instead of focussing on technique as a tool, we should focus on the ‘what’ questions. What do we -as creators- want to tell?
we train students to generate ideas, to tell stories. in that sense the content should be the motivation instead of design or technique.

Santa Mazika & Anna Trapenciere – Liepaja University
Systeem van de school is opgezet asl combinatie van technical / theoretische en praktische lessen. Drie jaar regulier BA programma, Jaar 4 en 5 zijn op een MA level.
!e jaar – begrip, kennis van media en media kunst.
2e jaar – gebruik, hoe gebruik je techniek en kennis.
3e jaar – creatief, wat kun je allemaal met begrip en kennis.
De projecten worden ook buiten de school vertoond, wat een stimulans geeft om kwalitatief goed werk te maken. In jaar 3 onstaat differentie: Art&design / Net-art / Moving image, video art. Technische specialisaties kunnen ook in het buitenland gevolgd worden, theorie blijft op de academie.

Max Neupert – Bauhaus Academy, Weimar.www.maxneupert.de
4 faculties; Cilvil engineering / architecture / art& design / media.
teaching in a wiki system
www.uni-weimar.de/medien/wiki/
http://www.uni-weimar.de/medien/wiki/GMU:Keeping_Track
Also student work themselves in the wiki. Final results and exams are also through the wiki.
Academy works with programs. As students you choose classes (chairs) each with their own specialties.

Aigars Ceplitis Katinsky – Riseba Latvia
Creative programs started 2 years ago. Studies aim for Audiovisual media.

Ik omschrijf hier een aantal vormprincipes die afgeleid zijn aan de manier waarop wij bouwen wonen en inrichten. Of die afgeleid van principes in de natuur. De gevoelens die deze vormbenaderingen oproepen staan vaak in (suggestieve) relatie tot externe factoren zoals zwaartekracht en wind.

een heel belangrijke is Herhalingen
herhaling ontstaat door het toepassen van eenzelfde handeling. Herhaling ontstaat uit eenzelfde vormelement of handeling dat achter of naast of boven elkaar geplaatst is. Bij een gecontroleerde handeling kan dat een zeer gelijk resultaat geven van het totaal aan handelingen.
Als het vormprincipe dat aan de handeling ten grondslag ligt minder voorspelbaar is kan er een onrustiger eindresultaat uit voort komen. Het beeld wordt daarmee misschien wel levendiger en drukker. Door herhaling ontstaan ook ritmes en patronen.

Vloeien gaat over verandering van vorm. In stilstaand beeld is dit een gestolde beweging. De vormen geven een suggestie van beweging en zijn constant veranderend.

In art nouveau wordt alleen maar gebruik gemaakt van vloeibare vormentaal. In de psychadelische vormgevings stylen eind jaren 60 zien we dit ook sterk terug. Vormgevers lieten zich inspireren door de Art Nouveau en versmolten typografie en beeld op vloeibare wijze met elkaar. Dit spel van vloeien heeft iets organisch; er is een ‘natuurlijk’ verloop tussen de verschillende elementen. Het een loopt in het ander over en er zijn weinig harde scheidingen van de onderdelen in het beeld. Deze stijl was dan ook uitermate geschikt om verwijzingen naar hallicugene ervaringen in vormgeving om te zetten.

Vloeiende vormen hoeven niet beperkt te zijn tot afbeeldingen van vloeibare substanties. Het gaat veel meer om de samensmelting en ordening van vormen. Voor dit werk heb ik gebruik gemaakt van kauwgom om tot organische objecten te komen. Ze verwijzen naar coconnen, een vreemd soort eieren, organen of misschien zelfs naar organismen

> uit te werken <

wortels, ankers, vastgeklonken, een stevige basis waar veel op kan rusten

> uit te werken <

> uit te werken <

monumetaal verwijst naar monument. Als we aan monumentaal denken zien we al snel iets heel groots en imposants voor ogen. Hoewel monumentale dingen vaak groot zijn is ‘groot’ echter niet de betekenis van monumentaal.

Groots wel. Maar dit heeft dus niet direct relatie tot de omvang. Er zijn ook kleine beelden die groots , ofwel monumentaal zijn. Denk aan de venus van willendorf. Het monumentale van een beeld gaat veel meer over de samenvattende kracht van een beeld. Monumentaal is een uitings vorm waarbij het beeld gedestileerd is tot een essentie zonder overbodige versiersels en tierelantijnen. Zo’n beeld bevat echter wel een hoop verwijzingen. De griekse zuilen zijn een ‘oer’ voorbeeld van iets monumentaals. Het is een simpele pilaar waarin echter wel veel vorm principes terug keren. Zuilen zijn allereerst dragers, maar gaan tegelijkertijd ook over richting, dik-dun, herhaling, begin-eind, stuwing, verhouding en alle verhalende associaties die het oproept.
Stone-henge en de pyramides hebben hetzelfde in zich als vorm.

Een huizenblok dat op de wachtlijst stond om gesloopt te worden is door kunstenaar Florentijn Hofman geheel blauw geverfd. Hoewel het als object groot is heeft het Huizenblok hier een enorme vereenvoudiging ondergaan doordat alles éen kleur heeft. Er zijn plotseling geen details als ramen ornamenten deuren etc meer aanwezig; het is een monumentaal object geworden.

de venus van willendorf

> uit te werken ..<

dragen, steunen, stutten

> uit te werken ..<

dak, boog , koepel, hemeldak

een commercial voor SneauxShoes gemaakt door PES. Hier is heel mooi gebruik gemaakt van stopmotion techniek waarbij het uiteindelijk resultaat precies past binnen de beeldtaal van de skate video’s

and then there was Salsa…
hier is het filmpje als filmpje:

maar als je het in vimeo zelf bekijkt..
wordt het video window van vimeo uitgebreidt naar het hele browser format, waarbij de reclame uit zijn eigenlijke ruimte breekt zoals we die kennen in vimeo .. of youtube. De browser is ineens even geen browser meer maar een onderdeel van een ‘totaal’ ervaring.

het zelfde is op youtube gedaan voor Warioland van Wii. Hier kan de gebruiker zelfs nog de omgevallen onderdelen van de webpagina heen en weer of terug slepen na het filmpje. Warioland gaat over het zó opgaan in de game dat het invloed heeft op je totale omgeving (de gehele browser) . Dit simpele gegeven vertelt heel letterlijk de totaalervaring. die je browser beleeft en die jij als speler dus ook zult beleven.

Door het verval van de pagina elementen kon ik het <embed> knopje niet meer vinden… dus de video staat hier even gelinked:

http://www.youtube.com/wariolandshakeit2008

en de ‘niet echt making of’ maar wel de toelichting


Als aanvulling op de Hyperrealiteit pagina heb ik hier een voorbeeld van een Heineken campagne. Allereerst is er de ‘orignele’  reclame. Deze is op hoge kwaliteit en met een goede apparatuur gefilmd. Belichting klopt, geluid klopt, art direction klopt etc met hoe we het gewend zijn te zien van TV. In de reclame wordt erg gespeeld met cliche’s en stereotyperingen.

de ‘echte’ commercial

Bavaria kwam met een antwoord in dezelfde stijl. Daarop volgde weer een filmpje, maar dit keer was het een homevideo. In dit filmpje zijn een aantal studenten geinspireerd door de eerdere ‘walk in fridge’ reclame. Zij willen ook zo’n koelkast in hun studenten flat en besluiten er zelf een te maken. Het maakproces leggen ze vast op handy cam.
De slechte kwaliteit van filmen wordt in dit geval enorm krachtig gebruikt; het versterkt het echtheids gevoel

de ‘homemade’ commercial

over gebruik van kleur en vorm gesproken …

Bp heeft een aantal jaar geleden gekozen voor een ‘groenere’ duurzame uitstraling. In het logo is dit heel net door middel van kleurstellingen en de referentie naar zon(n) en bloemen aangepakt.

De laatste olieramp en de berichtgeving daarover  vertelt ons echter een ander verhaal. Greenpeace heeft via het ‘behind the logo’ project opgeroepen de visuele identiteit van BP aan te passen aan het ‘juiste’ imago dat BP momenteel heeft. Dit levert een ontzettende hoeveelheid aan afgeleide logo’s op. Sommigen zijn heel letterlijk, sommige spelen heel mooi met de elementen van het logo en de suggestieve betekenis van de kleur en vorm.

grrenpeace site

BP Flickr photostream

insnoeren heeft een spanning in zich; insnoeren gaat over iets dat vast zit, op zijn plek blijft. misschien zelfs iets dat onder spanning vast zit. Er ontstaat een spanning tussen het ingesnoerde en het materiaal dat gebruikt is om te snoeren.

Snoeren kan heel strak gebeuren zodat de ingesnoerde vorm uitpuilt. Het kan echter ook losser waardoor de vorm enkel gevangen zit in het ‘snoer’ (zie torso van Manray hieronder).

…

Stapelen is een basis principe in het bouwen van dingen. Als Kinderen stapelen we onze blokken al tot torentjes en bouwsels. Dit kon leiden tot hele solide constructies, maar ook tot hoge ranke torens die naarmate ze hoger werden een steeds grotere spanning in balans en evenwicht kregen.
Bouwvormen in de geschiedenis maakten ook gebruik van stapelingen. Denk hierbij aan de pyramides in egypte en de tempels van de inca’s. Het materiaal waarmee gestapeld wordt was hierbij ook van belang. De pyramides zijn stapelingen van steen. Ze geven een zeer sterke indruk en ze staan nog steeds overeind.

De ChichenItzaElCastillo tempel (beeld wikipedia)

Stapelen is eigenlijk ook een vorm van herhaling. De handeling die de maker verricht is steeds dezelfde, het materiaal dat gebruikt wordt vaak ook. Toch hoeft het resultaat geen herhaling in beeld met zich mee te brengen. Er kan een enorme afwisseling zijn in de te gebruiken elementen of een enome afwisseling in de handelingen.  In typografie, beeld en opmaak kunnen we de principes van stapelingen ook toepassen.

.

Nam June Paik – piano piece.

> uit te werken ..<

> uit te werken ..<
Er zijn verschillende technieken en benaderingen om met herhaling te werken.

Door gebruik van herhaling ontstaat een ritme of kadans in het beeld.

Herhaalde elementen hoeven geen exacte kopie van elkaar te zijn.

vlechten / rijgen / weven / knopen

Ook in grafische vormgeving kunnen we het principe van stapelen toepassen. Hoewel we van boven naar beneden lezen wordt het bovenste woord ‘creatie’ in de poster van LAVA ontwerp gedragen door alle vertalingen die eronder gestapeld zijn.

een poster voor het blad CREATIE gemaakt door LAVA ontwerpers

een voorbeeld van stapelingen uit typografische elementen (bron wikipedia).

Brazil Inspired, Macho box door MK12. Een voorbeeld van stapelingen in bewegende typografie. De horizon verandert hier steeds om meer dynamiek aan de tekst te geven. Deze ‘truc’ is veel herhaald in motion graphics. MK12 was een van de eersten om in deze stijl te werken.

Vaughn Bodé was een underground cartoonist in de 70′ies. Zijn werk is vaak een grote inspiratie voor grafitti artists geweest. Cheechwizard is een van z’n bekendste creaties

In comics is het gebruik van lijnen heel zichtbaar. De benadering en omgang met de lijn zijn per maker vaak verschillend. Vaughn Bodé gaf door zijn spel met dikke en dunne lijnen een verschil tussen voor- en achtergrond aan. Zijn handschrift is heel vloeiend; de lijnen gaan vaak organisch in elkaar over, komen samen en vervolgen hun eigen weg weer. Anderen zoals Robert Crumb hebben zich steeds meer toegespitst op lijn tekeningen waarin arcering een belangrijke rol speelt. Voorgrond-achtergrond worden zo gescheiden, licht-donker wordt er mee aangegeven.

Ouder en recenter werk van Robert Crumb. Het gebruik van arceringen is sterk aanwezig.

Jhonen Vasquez gebruikt daarentegen geen arceringen. Zijn werk heeft enkel strakke lijnen met hier en daaar bibberige vlekkige details. Dit versterkt heel goed de sfeer van  het karakter (johnny the Homicidal maniak)

De Lijn is het meest basale basiselement. De eerste dingen die we als (klein) mens op papier zetten zijn lijnen. Onze eerste modeltekeningen waren harkpoppetjes.

De lijn is een vorm element die een afstand overbrugt tussen twee of meer punten. Lijnen kunnen hoeken bevatten of rondingen. Ze kunnen vloeibaar, organisch of mechanisch zijn. Met lijnen maken we dus vormen. Met het maken van een lijn kunnen we ook binnen en buiten vorm scheiden. De lijn geeft dan  een rand van een object of voorwerp aan.

zie ook de post over comics en lijnen

Dit zijn allen voorbeelden van zichtbare lijnen. Als ontwerper is het ook interessant om te kijken naar de werking van onzichtbare lijnen. Onzichtbare lijnen kan je gebruiken om het oog van de kijker door het beeld heen te sturen. In de klassieke schilderkunst zien we dit goed terug. De lijnen zijn in dit soort werken onderdeel van de compositievorm(en) die door de maker gekozen zijn.

De geseling van Christus – Rubens. De onzichtbare lijnen langs armen, ogen en lichaamshoudingen sturen onze ogen door het beeld heen

Bij dit ontwerp is gebruik gemaakt van een kruis als onzichtbare lijn. De tekst rechts (de essentiele informatie) komt door de verticale as en het optische gewicht ervan meer naar voren. Ondanks dat we gewend zijn om links te beginnen met lezen, ligt de platte tekst links (de diepte informatie) door de totale compositie  meer op de achtergrond.

> uit te werken ..<

Ruimte is een belangrijk onderdeel van een beeld/ontwerp. Allereerst is er natuurlijk de ruimte van het canvas bestaande uit een lengte en breedte en in geval van 3d ruimte ook een hoogte. een interactief werk, een installatie, of een sculptuur neemt ook ruimte in. Er is dan sprake van de eigenlijke ruimte maar ook de ruimte erom heen. Deze laatste gaat dan meer over de context van het werk.

Eén manier van kijken naar beeld is om hetgeen je ziet te verdelen in positieve en negatieve ruimte. Positieve ruimte (Vorm) behandeld de ruimte van het voorwerp of onderwerp. Negatieve vorm (tegenvorm) gaat over de rest ruimte; het ongebruikte deel.Deze termen doen hun functie niet eer aan en zijn volgens mij beter te benaderen als vorm en tegenvorm.

Vorm is dus het onderwerp en daarom het belangrijke deel van het beeld.  Tegenvorm  kan dan gezien worden als achtergrond en opvulling. De Tegenvorm is echter wel een beeldelement dat bij het totaal hoort. Samen brengen ze namelijk een spanning, balans of disbalans in het totaal. Als we geen aandacht schenken aan tegenvorm is een beeld dus eigenlijk niet af.

Een oervoorbeeld van vorm-tegenvorm is het Ying-Yang symbool. Hier zijn vorm en tegenvorm zo in balans dat niet meer is te onderscheiden of nu juist het witte deel of het zwarte deel de vorm is. De grafisch kunstenaar Escher heeft veel met dit principe van vorm-tegenvorm gewerkt waarbij hij beiden een gelijk belang gaf.

In typografie hebben we ook te maken met vorm-tegenvorm principes. De ruimte in  en tussen de letters (spatiering) is een tegenvorm van de lettervorm zelf.  Door anders met spatieringen en fontdiktes om te gaan, verschuiven we ook de balans en het evenwicht van teksten.

Vorm-tegenvorm gaat dus ook al snel over contrast; een onderwerp staat in een ruimte afgebeeld en steekt daarbij tegen de ruimte af. Onze hersens vinden het fijn om vormen van elkaar te onderscheiden

> uit te werken ..<

Een goed voorbeeld van contrast is het hier ook besproken vorm-tegenvorm. De tegenvorm ontstaat pas als er een vorm is. Door contrast ervaren we echter ook dag en nacht, hoog en laag, zwaar en licht etc. Contrast gaat dus een beetje veel over YingYang en tegenstellingen.
Een aantal van de vormprincipes die we kunnen gebruiken draagt ook contrast met zich mee: insnoeren, doorkijk, verhullen scheuren etc. Met Contrast hoeven we echter niet beide delen van de tegenstelling te gebruiken. Doordat we als kijker het tegengestelde kennen is er vaak één voldoende in een beeld om het contrast beeld ervan bij de kijker in het hoofd op te laten roepen.

Is er een eenheid in het totaalwerk? Eenheid hoeft niet rust te betekenen. Wel moet een werk een continuïteit hebben. Dit is waar eenheid over gaat. Blijft alles binnen die ene werkelijkheid? Als voorbeeld kun je zeggen dat de eerste tonen van een muziek stuk bepalend zijn voor de rest van het stuk. Als zo’n stuk bestaat uit een aantal willekeurige elementen klinkt het al snel als een wanhopige kakofonie. Dit suggereert een beetje dat er dus éen balans in stijl, materiaal en vormentaal moet zitten. De eenheid kan echter ook ontstaan door het consequent verbreken van die eenheid. Alleen ontstaat er dan als het goed is wel weer een eenheid door de veelvuldigheid aan wisselingen in stijl, materiaal en vormentaal. Dit is in voorzichtige mate al terug te zien bij het eclectisisme; Hier werden verschillende bouwstijlen door elkaar gebruikt, maar samen vormen ze wel weer een geheel.
Een goed werk heeft dus altijd een eenheid als leidraad in zich.

> uit te werken ..<

Met Balans wordt het evenwicht of mate van hierarchie aangegeven. Balans kan symmetrisch of asymmetrisch zijn. De verdeling van focuspunten in een werk bepalen de mate van balans. De verdeling op het vlak, de grootte van objecten, de vormen, de kleuren en het gebruik van licht zijn van invloed op de balans… of disbalans.

mental note to self < arnaldo promodore >

> uit te werken ..<